تتصل صوفي بمكتب الضرائب بسبب رسالة لا تفهمها، تنتظر ثلاثًا على الخط، تتعلم عزف موسيقى الانتظار على الناي، وينتهي بها الأمر بأن يوظفها أوركسترا المكتب.
القصة
Sophie de Vries woont in een klein huis in Utrecht. Op maandag ligt er een dikke brief van de Belastingdienst op de mat. Sophie leest de brief drie keer, maar zij begrijpt geen woord. Zij pakt haar telefoon en zegt tegen de kat: 'Ik heb gebeld. Nu moet ik wachten.'
تعيش صوفي دي فريس في بيت صغير في أوترخت. يوم الاثنين يوجد خطاب سميك من مكتب الضرائب على سجادة المدخل. تقرأ صوفي الخطاب ثلاث مرات، لكنها لا تفهم كلمة واحدة. تأخذ هاتفها وتقول للقطة: «لقد اتصلت. الآن عليّ أن أنتظر».

Na een uur zit Sophie nog steeds aan de telefoon. De wachtmuziek is simpel: tien noten, en dan weer tien noten. Terwijl zij op de bank zit, neuriet zij de melodie mee. 'Ik moet wachten,' zegt zij, 'maar ik heb gebeld, dus ik blijf.'
بعد ساعة، ما زالت صوفي على الهاتف. موسيقى الانتظار بسيطة: عشر نغمات، ثم عشر نغمات مرة أخرى. وبينما تجلس على الأريكة، تدندن اللحن معها. تقول: «عليّ أن أنتظر، لكنني اتصلت، لذا سأبقى».

Op dinsdag zoekt Sophie in de kast en vindt een oude blokfluit van haar broer. Terwijl de wachtmuziek speelt, speelt Sophie dezelfde noten mee. De buurman klopt boos op de muur, maar Sophie moet wachten, dus zij speelt verder. 'Ik heb gebeld,' zegt zij, 'al twintig keer.'
يوم الثلاثاء تبحث صوفي في الخزانة وتجد نايًا قديمًا لأخيها. وبينما تُعزَف موسيقى الانتظار، تعزف صوفي النغمات نفسها معها. يطرق الجار غاضبًا على الحائط، لكن على صوفي أن تنتظر، لذا تواصل العزف. تقول: «لقد اتصلت عشرين مرة بالفعل».

Op woensdag kent de hele straat de wachtmuziek. Terwijl Sophie op haar balkon speelt, dansen driehonderd buren op straat. De burgemeester belt aan en vraagt of zij op het grote stadsfeest wil spelen. 'Nee,' zegt Sophie, 'ik moet wachten.'
يوم الأربعاء يعرف الشارع كله موسيقى الانتظار. وبينما تعزف صوفي على شرفتها، يرقص ثلاثمئة جار في الشارع. يقرع رئيس البلدية الجرس ويسأل إن كانت تريد العزف في عيد المدينة الكبير. تقول صوفي: «لا، عليّ أن أنتظر».

Na drie dagen klinkt er ineens een echte stem: 'U spreekt met de heer Bakker van de Belastingdienst', en Sophie springt op. 'Ik heb gebeld!' roept zij. 'En ik moet wachten, al drie dagen!' De man lacht en zegt: 'Mevrouw, de brief was een foutje. Maar wij hebben al die tijd naar uw blokfluit geluisterd. Wilt u in ons orkest komen?' Terwijl Sophie 'ja' zegt, begint de wachtmuziek weer te spelen.
بعد ثلاثة أيام يُسمَع فجأة صوت حقيقي: «أنت تتحدث مع السيد باكر من مكتب الضرائب»، فتقفز صوفي. تصرخ: «لقد اتصلت! وعليّ أن أنتظر منذ ثلاثة أيام!» يضحك الرجل ويقول: «سيدتي، كان الخطاب خطأً صغيرًا. لكننا كنا نستمع إلى نايك طوال ذلك الوقت. هل تريدين أن تأتي إلى أوركسترا عندنا؟» وبينما تقول صوفي «نعم»، تبدأ موسيقى الانتظار بالعزف من جديد.